Ludwine Pauwels

Ludwine is een hedendaagse schilder die zich specialiseert in landschappen, variërend van weidse vergezichten tot intieme, chaotische natuurtaferelen. Haar werk vertrekt vanuit persoonlijke ervaringen en keer op keer transformeert ze hetzelfde beeld. Door te spelen met compositie, kleur en licht ontstaat een dynamisch proces van opbouwen en afbreken, waarbij ze balans zoekt tussen herkenbaarheid en abstractie. Met een kleurrijk palet creëert Ludwine intuïtieve, universele taferelen die de kijker meenemen in een visuele zoektocht naar orde in de chaos.

Interview met de kunstenaar Bekijk werk van Ludwine Pauwels


Een gesprek met kunstenares Ludwine Pauwels

Wat en wie inspireert jou?

Schilders pur sang die blijk geven van vakmanschap boeien me. Ik denk bv. aan Peter Doigt of David Hockney.

Mijn persoonlijke inspiratiebron is mijn arsenaal aan foto’s. Waar ik ook ga of ben, mijn kleine Sony is nooit uit de buurt.  Uit deze voorraad foto’s kan ik putten, ze vormen de basis voor een schilderij. Het begint met een herinnering en een emotie daaraan verbonden, een foto in mijn hoofd dringt zich op. Die bepaalde foto moet ik vinden om ermee aan de slag te gaan. Het is vaak zoeken naar de speld in de hooiberg van beelden.


Wat voor plekken zoek je graag op en welke landschappen intrigeren jou het meest?

Mijn blik gaat naar een plek overwoekerd door onkruid, heesters en mossen. Dode omgevallen bomen, grond verzadigd van water, een bepaalde lichtinval, een rots, een ruïne, dit zijn de dingen die mijn aandacht trekken. Evenzeer ben ik geboeid door weerspiegelingen in het water. Ik zie in deze landschappen het menselijke, alhoewel de mens zelf erin ontbreekt. De interessantste plekken zijn die met een hoek af.


Welke rol spelen licht en kleur in jouw werk en hoe beïnvloeden ze de emotionele toon van je landschappen?

Licht en kleur spelen een heel belangrijke rol in mijn werk. Ik maak zelden een schilderij in zwartwit. Kleur achterwege laten zou mij ongelukkig maken.

Men laat soms het woord ‘Unheimlich’ vallen om mijn werk te typeren. Vermoedelijk heeft de kleur daar voor een stuk mee te maken. Meestal gebruik of meng ik kleuren intuïtief, maar vaak ook vertrek ik van een bepaalde kleur als achtergrond en daag mezelf dan uit om met deze kleur in interactie te gaan.


"Het unheimliche landschap vraagt om gelezen te worden."


Als jouw werk geluid zou hebben, hoe zou het dan klinken?

Het zouden geluiden uit de natuur zijn, zoals voetstappen in het kreupelhout, een tak die valt, een vogel die roept, een onweer dat losbarst, een regenbui, auto’s op de achtergrond, een boom die omgezaagd wordt, stromend water, een huilende wolf in de verte, …


Welke muziek speelt op de achtergrond als jij schildert?

Norah Jones, Katie Melua, Paul Simon, Herman Van Veen…

Ik speel ze opnieuw en opnieuw en opnieuw. Ze brengen mij tot rust, in flow, helemaal gefocust op het schilderproces. Mijn penselen bewegen vaak mee op het ritme van de muziek. De muziek op mijn oren sluit mij ook af van mijn omgeving waarin mijn aandacht al gauw dreigt te verdwalen. 

Hoe weerspiegelt jouw interpretatie van landschappen de huidige maartschappelijke of ecologische uitdagingen?

De moderne mens verlangt naar de natuur en hij is er tegelijk helemaal van vervreemd. Die natuur is voor velen vaak bedreigend, geheimzinnig, ontoegankelijk. Zo ook vinden velen hun weg niet meer in deze hectische wereld, de redenen daartoe zijn eindeloos, er zijn oneindig veel vormen van lijden op deze planeet. Voor velen is het paradijs ver te zoeken. Mijn landschappen zijn dan ook geen idyllisch plaatje uit een reisbrochure. Ze zijn een metafoor voor de universele menselijke thema’s en emoties. Het unheimliche landschap vraagt om gelezen te worden.

Hoe voelt het om je werk als gelimiteerde print uit te brengen en het toegankelijk te maken voor kunstliefhebbers?

In een ver verleden speelde ik zelf met het idee om mijn werk als print uit te brengen. Toen was de tijd er niet rijp voor. In deze digitale wereld biedt Art Room nu die mogelijkheid. Het is een fijne gedachte dat mijn schilderij een stapje in de wereld kan zetten. Een boek wil gelezen worden, een schilderij wil gezien worden. Wie erdoor geraakt wordt mag en kan het in zijn huis hangen. Het originele houd ik nog even bij.


Heb je ooit van iemand een beklijvende vraag gekregen?

Ooit vroeg een kind mij: "Mevrouw, schilder je gevoelens?"

Daar was ik heel blij mee. De beelden spraken duidelijk voor zich. Dit kind had het begrepen zonder één woord uitleg. Dat is exact wat ik wil: het beeld laten spreken.


Wil je graag meer werk zien van deze kunstenaar?

Laat je e-mailadres achter en wij brengen jou als eerste op de hoogte als er nieuw werk verschijnt.